Çin’deki Osmanlı Türkçesi Derslerine Karşı Öğrenci Tutumları
Anahtar Kelimeler:
Çin’de Osmanlı Türkçesi öğretimi, Osmanlı Türkçesi, öğrenen tutumları, yabancı dil olarak TürkçeÖzet
Bu çalışma, Çin’de Osmanlı Türkçesi (OT) derslerine katılan öğrencilerin derse yönelik tutumlarını, öğrenme motivasyonlarını ve karşılaştıkları güçlükleri incelemeyi amaçlamaktadır. Osmanlı Türkçesi, modern Türkçenin tarihsel arka planını anlamada önemli bir alan olmakla birlikte, özellikle yabancı öğrenenler için yeni bir alfabe sistemi gerektirmesi nedeniyle ayrı bir pedagojik uzmanlık gerektirmektedir. Araştırma, nitel araştırma deseni kapsamında durum çalışması yaklaşımıyla yürütülmüş; veriler 2023–2024 akademik yılında OT dersini alan 53 öğrenciden ön bilgi formları ve yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular, öğrencilerin dersi tercih etme nedenlerinin çoğunlukla pragmatik olduğunu göstermektedir. Kredi tamamlama, özgeçmişlerini güçlendirme ve akademik çeşitlilik sağlama gibi amaçlar öne çıkarken, öğrencilerin bir kısmı OT’nin Türkçenin tarihsel yapısını anlamaya, kelime dağarcığını geliştirmeye ve diğer Doğu dillerine temel oluşturmaya katkı sunduğunu ifade etmiştir. Bununla birlikte öğrencilerin büyük bölümü dersi zorlayıcı bulmuş; alfabenin öğrenilmesi, harf birleşimleri, yazım kuralları, harf düşmesi ve kelime tanıma gibi konuların yoğun bir bilişsel yük oluşturduğu belirtilmiştir. Ayrıca birçok öğrenci dersin öğretim yöntemini “anlaşılması güç” olarak değerlendirmiştir. Öte yandan OT’nin modern Türkçe öğrenimine katkı sağladığı, kültürel farkındalığı artırdığı ve bazı öğrenciler için akademik açıdan değerli bir alan olduğu da ortaya konmuştur. Sonuçlar, OT öğretiminin yabancı öğrenenlere yönelik olarak daha görsel materyallerle desteklenen, aşamalı ilerleyen ve kültür odaklı bir yapıya kavuşturulması gerektiğini göstermektedir.
Referanslar
Akalın, Ş. H. (2015). Dil devrimi ve Türkçenin yenileşme süreci. Türk Dil Kurumu Yayınları.
Avaroğulları, M. (2015). Osmanlı Türkçesi öğretiminin ortaöğretim düzeyindeki tarihsel gelişimi. Türk Dili Araştırmaları Dergisi, 34(2), 55–78.
Bedrettin, Y., & Üzüm, M. (2017). Ottoman Turkish in the high school curriculum: Current language planning discussions in Turkey. Current Issues in Language Planning, 18(3), 264–282. https://doi.org/10.1080/14664208.2016.1264735
Berkes, N. (1964). The development of secularism in Turkey. McGill University Press.
Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (1992). Qualitative research for education: An introduction to theory and methods (2nd ed.). Allyn & Bacon.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri (19. bs). Pegem Akademi.
Calp, M. (2019). Osmanlı Türkçesi dersini alan öğrencilerin yaptıkları okuma, yazma ve gramer hatalarının sebepleri ve sağaltmaları üzerine bir araştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(4), 1757–1779.
Cook, V., & Bassetti, B. (2005). Second language writing systems. Cambridge University Press.
Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (3rd ed.). Sage Publications.
Çağlayan Özkan, A. (2025). Dictionary usage preferences of Chinese students learning Turkish as a foreign language: The case of Guangdong University of Foreign Studies. Foreign Language Studies, 7(1), 15–32.
Çalışkan, N. (2013). Lise düzeyindeki Osmanlı Türkçesi dersi öğretim programının uygulanışına ilişkin öğrenci görüşlerine dayalı bir değerlendirme. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 329–343.
Çetintaş, M., & Yıldız, D. (2018). Osmanlı Türkçesi öğretiminin yabancı öğrenciler açısından değerlendirilmesi. International Journal of Language Education, 6(1), 42–60.
Çobanoğlu, Ö. (2010). Dil devrimi üzerine yanlış bilinenler. Milli Folklor.
Çobanoğlu, Ö. (2010). Dil devrimi üzerine yanlış bilinenler. Milli Folklor, 22(86), 5–19.
Demir, A., & Açık, F. (2011). Yabancılara Türkçe öğretiminde kültürün rolü. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 11(2), 45–58.
Denzin, N. K., & Lincoln, Y. S. (Eds.). (2005). The Sage handbook of qualitative research (3rd ed.). Sage Publications.
Doerfer, G. (1998). Türk dilleri tarihi. TDK Yayınları.
Ercilasun, A. B. (2016). Osmanlı Türkçesi I-II. Dergâh Yayınları.
Ergin, M. (2009). Osmanlıca dersleri. Boğaziçi Yayınları.
Ergin, M. (2013). Osmanlıca dersleri. Bayrak Yayınları.
Göçer, A. (2014). Yabancılara Türkçe öğretiminde karşılaşılan sorunlar. Turkish Studies, 9(6), 725–740.
Gülensoy, T. (2000). Osmanlı Türkçesi dersleri. Akçağ Yayınları.
Gümüşkılıç, V. (t.y.). Osmanlı Türkçesi öğretiminin arşiv okuryazarlığına katkısı. Arşiv Çalışmaları Dergisi, 6(1), 33–49.
Işık, P., & Işık, Ö. F. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Çinli öğrencilerde alfabe sorunu: Zhejiang Uluslararası Çalışmalar Üniversitesi örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi Eğitim Dergisi, 5(1), 1–12.
Işık, P., & Işık, Ö. F. (2021). Çinli Türkoloji öğrencilerine uygulanan yaz okulu değerlendirmesi: İpek Yolu’nun Türkçe Kervanı Projesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 23, 282–299. https://doi.org/10.29000/rumelide.948365
Kahya, H. (2022). Ortaöğretim Osmanlı Türkçesi dersi öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri: Kız Anadolu İmam Hatip Liseleri örneği. Türkiye Eğitim Dergisi, 7(2), 427–444. https://doi.org/10.54979/turkegitimdergisi.1207618
Karakaş Kurt, E., & Güneyli, A. (2023). Teaching the Turkish language to foreigners at higher education level in Northern Cyprus: An evaluation based on self-perceived dominant intelligence types, twenty-first-century skills and learning technologies. Frontiers in Psychology, 14, 1120701. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1120701
Kaynak, U. (2019). Osmanlı Türkçesinde ek yapıları ve dil değişimi. Türkoloji Araştırmaları, 29(2), 115–140.
Korkmaz, Z. (1974). Cumhuriyet döneminde Türk dili. Ankara Üniversitesi Basımevi.
Korkmaz, Z. (2000). Türk dili üzerine araştırmalar. Türk Dil Kurumu Yayınları.
Lewis, G. (1999). The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success. Oxford University Press.
Mardin, Ş. (1991). Türk modernleşmesi. İletişim Yayınları.
MEB. (2016). Ortaöğretim Osmanlı Türkçesi Dersi (10, 11, 12. sınıflar) Öğretim Programı. Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
Punch, K. F. (2005). Introduction to social research (Expanded ed.). Sage Publications
Tökel, A. (2008). Osmanlı Türkçesinde Farsça birleşik yapılar. Dil Araştırmaları, 3(2), 45–78.
Ulucan, M. (2016). Osmanlı Türkçesinin öğretimi. Millî Eğitim Dergisi, 45(212), 93–110.
Yağmur, Ş. K. (2021). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen uluslararası öğrencilerin motivasyon durumları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(3), 1628–1639. https://doi.org/10.33437/ksusbd.1001250
Yaşar, E. (2019). Osmanlı Türkçesi öğretiminde öğrenci tutumları. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 23(3), 145–162.
Yazan, E. ve Üzüm, M. (2017). Osmanlı Türkçesi dersi ve öğretim programının değerlendirilmesi. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, 81, 245–268.
Yıldız, M. (2016). Osmanlıca yasağı söylemi ve tarihsel gerçeklik. Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 38(1), 55–70.
Yıldız, M., & Güler Güneş, B. (2023). Lise öğrencilerinin Osmanlı Türkçesi dersiyle ilgili görüşleri. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 57, 253–285. https://doi.org/10.21563/sutad.1285175
Yıldız, S. ve Güneş, F. (2023). Osmanlı Türkçesi öğreniminde karşılaşılan güçlükler. Dil ve Tarih Araştırmaları, 14(2), 201–220.
Zürcher, E. J. (2004). Turkey: A Modern History. I.B. Tauris.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Hongyu CHEN, Ayşe ÖZKAN YAZGAN
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
